Σκάνδαλα και στην
καναδική επικαιρότητα

15 Απρίλη 2019- Στην Ελλάδα, βασκό θέμα των σκυλοκαυγάδων των αστικών κομμάτων είναι το σκάνδαλο της Novartis. Αλλά και στην προεκλογική σκηνή του Καναδά κυριαρχεί το θέμα του σκανδάλου της εταιρείας κατασκευών SNC-Lavalin και οι παραιτήσεις μελών της καναδικής κυβέρνησης.

Κι’εδώ, η σκανδαλολογία λειτουργεί αποπροσανατολιστικά για να συγκαλυφτούν τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα και οι πραγματικοί ένοχοι.
Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ούτε τωρινό, ούτε τοπικό. Είναι τόσο παλιό, όσο και το καπιταλιστικό σύστημα. Παρατηρείται όχι μόνο στις χρεωμένες χώρες αλλά και σε αυτές με τις ανεπτυγμένες οικονομίες.

Παρουσιάζουμε μερικά στοιχεία για να κάνουμε περισσότερο γνωστό το σκάνδαλο της καναδικής επικαιρότητας και ιδιαίτερα ένα άλλο ακόμη πιο μεγάλο, για το οποίο όμως τηρούν σιγή ιχθύος όλα τα κόμματα της καναδκής βουλής. Αυτό κι’αν είναι σκάνδαλο!

Το σκάνδαλο της SNC-Lavalin

Αυτή η ιστορία αρχίζει στην εποχή του Harper. Η SNC-Lavalin είναι μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία με έδρα το Κεμπέκ. Στις αρχές του 2015, η καναδική αστυνομία άσκησε δίωξη κατά της επιχείρησης, με την κατηγορία ότι είχε δωροδοκήσει διεφθαρμένους αξιωματούχους της κυβέρνησης της Λιβύης, με σχεδόν 48 εκατομμύρια δολάρια, για να αγοράσει επιρροή στο καθεστώς του Καντάφι.

Η SNC-Lavalin άρχισε πιέσεις για αλλαγή του ποινικού κώδικα του Καναδά και πράγματι, την Άνοιξη του 2018, η κυβέρνηση Τρουντό τροποποίησε τον ποινικό κώδικα, εισάγοντας μια διαδικασία, που επιτρέπει σε μια επιχείρηση, που κατηγορείται για διαφθορά, να ομολογήσει τις κατηγορίες που τις απευθύνονται και να έρθει σε συμβιβσμό, αποφεύγοντας έτσι μια καταδίκη που θα της στερούσε για 10 χρόνια το δικαίωμα σύναψης συμβάσεων με το δημόσιο. Μια τέτοια διαδικασία ισχύει και στις ΗΠΑ.

Με βάση αυτή τη νέα διαδικασία, όπως λέγεται, η SNC-Lavalin δεχόταν να πληρώσει ένα πρόστιμο, για να σταματήσει την δίκη σε βάρος της και η επιχείρηση έκανε πολλές σχετικές επαφές με μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του γραφείου του πρωθυπουργού.

Από όσα δημοσίευσε η εφημερίδα Globe and Mail, επικαλούμενη ανώνυμες πηγές, η αρμόδια εισαγγελική αρχή δεν δεχόταν διαπραγματεύσεις με την επιχείρηση και μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του γραφείου του πρωθυπουργού πίεζαν την υπουργό δικαιοσύνης να επέμβει για να σταματήσει η δίκη.

Η συνέχεια είναι ότι, στις αρχές του 2019, και ενώ η υπόθεση αυτή βρίσκεται ακόμη στα δικαστήρια, ο καναδός πρωθυπουργός, Justin Trudeau, πριν ακόμη ανοίξει η Βουλή, μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων, ανήγγειλε ξαφνικά ένα ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου, με τον οποίο η υπουργός δικαιοσύνης, κα Raybould απομακρύνθηκε από την θέση της και μεταφέρθηκε σε άλλο υπουργείο.

Είχε προηγηθεί μια άλλη απρόβλεπτη απόφαση του υπουργού οικονομικών, Scott Brison, να εγκαταλείψει τη θέση του και την πολιτική για “οικογενειακούς” λόγους.

Ακολούθησε παραίτηση της υπουργού δικαιοσύνης και καταγγελίες για πιέσεις που δέχτηκε, από μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του γραφείου του πρωθυπουργού, για να επέμβει και να βρεθεί ένας συμβιβασμός και να σταματήσει η δίκη της SNC-Lavalin.

Ενα σκάνδαλο ταμπού για το οποίο κανένας δεν μιλά
Σύμβαση $105 δις. στη Lockheed Martin για πολεμικά πλοία

Ενώ το σκάνδαλο SNC-Lavalin έχει χαλάσει την προεκλογική φιέστα του καναδού πρωθυπουργού, υπάρχει ένα άλλο σκάνδαλο, που κάνει τα μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια “λαδώματα” της Lavalin να φαίνονται πενταροδεκάρες.

Κι’όμως κανένα απ’ τα πολιτικά κόμματα της καναδικής βουλής δεν το αγγίζει και βέβαια αυτό είναι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο, όλα τα κόμματα, που στηρίζουν τον καναδικό μιλιταρισμό, καταπνίγουν τον δημοκρατικό λόγο και κάθε προοπτική για πραγματική κοινωνική και οικονομική δικαιοσύνη.

Το σκάνδαλο αυτό, για το οποίο δεν θα ακούσετε κουβέντα, σε αυτή την προεκλογική περίοδο, είναι η μεγαλύτερη αγορά στην ιστορία του Καναδά. Πρόκειται για 105 δισεκατομμύρια δολάρια (!) που πάνε σε τσέπες επιχειρήσεων για κατασκευή πολεμικών πλοίων.

Στις 8 Φλεβάρη, η καναδική κυβέρνηση έδωσε τη σύμβαση σχεδιασμού πολεμικών πλοίων στην Lockheed Martin.

Ακόμη κ’ι αν δεχτούμε την εσφαλμένη άποψη πως ο Καναδάς χρειάζεται αυτά τα πλοία- κάτι για το οποίο δεν δόθηκε ποτέ μια λογική, πειστική απάντηση- υπάρχουν κριτικές που λένε ότι ο σχεδιασμός των πλοίων που πρότεινε η Lockheed Martin δεν έχει δοκιμαστεί πουθενά. Τέτοια πλοία δεν έχουν κατασκευστεί μέχρι τώρα.

Ως εκ τούτου, το κόστος που εκτιμήθηκε στα 105 δισεκατομμύρια δολάρια, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Τέτοια μεγάλα έργα έχουν πάντα έναν τρόπο να δημιουργούν “τρύπες” δισεκατομμυρίων δολαρίων που φορτώνονται στο δημόσιο. Είναι αυτονόητο το ότι, από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεσμευθεί, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μπορέσει να πει ΟΧΙ, όταν η Lockheed Martin και Irving Shipyards ζητήσουν κι’άλλα $10- $30 δισεκατομμύρια για "απρόβλεπτα έξοδα!".

Επιπλέον, οι ζωές καναδών ναυτικών (για τους οποίους ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν αυτοί που τους στέλνουν σε πολεμικές επιχειρήσεις, δίνοντας διαταγές από τις πολυθρόνες τους στην Οττάβα) θα διατρέχουν κινδύνους. Αυτά τα τεράστια πλοία, με περιορισμένο προσδόκιμο ζωής 25 ετών, πολύ πιθανό θα είναι ευάλωτα σε νέα προηγμένα πολεμικά συστήματα που θα έχουν κατασκευαστεί μέχρι να τελειώσει η κατασκευή και παράδοση των νέων πλοίων.

Πράγματι, όπως έγραψε ο απόστρατος αξιωματικός του ναυτικού, Ken Hansen, τον Δεκέμβριο του 2018, μέχρι αυτά τα πολεμικά πλοία να μπουν στην ανοικτή θάλασσα, θα είναι ήδη παρωχημένα, απέναντι στα συστήματα όπλων υψηλής τεχνολογίας, που παραμένουν η πιο μεγάλη ετήσια επένδυση στον κόσμο.

Και πάλι, ακόμη κι’ αν υποτεθεί ότι αυτά τα πολεμικά πλοία χρειάζονται, τι θα κάνει ο Καναδάς μετά την εικοσιπενταετή διάρκεια ζωής τους; Θα πληρώσει άλλα 105 και πάνω δισεκατομμύρια δολάρια για την αντικατάστασή τους;

Ενώ λοιπόν τα κόμματα του καναδικού κοινοβουλίου εκφράζουν γενικά ανησυχία για τη διαφθορά στην πολιτική, ποτέ δεν κάνουν κουβέντα για το τεράστιο σκάνδαλο των πολεμικών πλοίων.

Σε κάθε πολιτική καμπάνια, όταν πρόκειται για εκείνα τα ψίχουλα, που δίνονται για την υγεία, τους παιδικούς σταθμούς και γενικότερα για κάλυψη κοινωνικών αναγκών, βάζουν αμέσως το ερώτημα: Πού θα βρεθούν τα χρήματα, όταν ο Καναδάς αντιμετωπίζει χρέη και ελλείμματα; Το ερώτημα που ποτέ δεν κάνουν αυτά τα κόμματα είναι: Συμφωνούν οι καναδοί πολίτες να υποθηκεύσουν το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών τους, φορτώνοντάς τους ένα τέτοιο χρέος, που θα πρέπει να πληρώνουν στην Irving Shipyards και στη μεγαλύτερη στο κόσμο κατασκευάστρια πολεμικών εξοπλισμών, Lockheed Martin;

Σίγουρα θα μας πουν πως, με την σύμβαση αυτή, τα ναυπηγεία θα ανοίξουν κάποιες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, Ναί, αλλά το ασύγκριτα πιο μεγάλο κομμάτι της “πίτας” θα γεμίσει τις τσέπες των μετόχων της πολεμικής βιομηχανίας.

Φανταστείτε αν η τεράστια αυτή δημόσια επένδυση γινόταν για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθαρό νερό σε όλες τις κοινότητες των γηγενών κατοίκων, οικονομικά προσιτή στέγαση, δωρεάν παιδική φροντίδα, πραγματικά προσβάσιμη υγειονομική περίθαλψη, εγγυημένη ετήσια εισοδηματική στήριξη, παιδεία και γενικά για τα υποβαθμισμένα σήμερα κοινωνικά προγράμματα, που θα εξασφάλιζαν σε όλους τους καναδούς αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.

Η τρέχουσα πολιτική κρίση του Καναδά
Σχετίζεται με τις Συμβάσεις του πολεμικού ναυτικού

Τα πολεμικά σκάφη του Καναδά είναι στη ρίζα της τρέχουσας πολιτικής κρίσης που στρέφεται γύρω από τους Φιλελεύθερους. Όταν ο Τρουντό απομάκρυνε την υπουργό Jody Wilson-Raybould από το γραφείο του γενικού εισαγγελέα, ισχυρίστηκε ότι ήταν μια κίνηση που προκάλεσε η απόφαση του πρώην υπουργού οικονομικών, Scott Brison, να εγκαταλείψει την πολιτική. Αλλά η ξαφνική εξαφάνιση του Μπρίσον από το υπουργικό συμβούλιο φαίνεται να συνδέεται με την παράξενη περίπτωση του αντιναυάρχου Mark Norman, ο οποίος συνελήφθη από το RCMP για διαρροή απόρρητων του υπουργικού συμβουλίου, που σχετίζονται με μια σύμβαση του πολεμικού ναυτικού, επί κυβέρνησης Χάρπερ, η οποία πήγε στα ναυπηγεία της Davie Shipyards του Κεμπέκ, ανταγωνίστρια της Irving Shipyards.

Φαίνεται ότι ο Brison ανέλαβε να σταματήσει με κάθε τρόπο τη σύμβαση αυτή με τα ναυπηγεία της κεμπεκιώτικης Davie, για να τη δώσει στην Irving. Ο πρώην υπουργός αναμένεται να κληθεί να καταθέσει στη δίκη του αντιναυάρχου Norman, αλλά ισχυρίζεται ότι η παραίτησή του δεν έχει σχέση με τη δίκη αυτή.

Πάντως καθώς η εκδίκαση της υπόθεσης αυτής συνεχίζεται με ρυθμό χελώνας, είναι πιθανόν να έρθουν στο φως και νέα στοιχεία, σχετικά με την επιρροή επιχειρήσεων στα υπουργεία (κάτι που αποτελεί συνηθισμένη πρακτική στον Καναδά), όπως έχουμε δει ατέλειωτες φορές σε συμβάσεις με επιχειρήσεις ασφαλτούχου άμμου, όπως με τη Bombardier, καθώς και με την περσινή αγορά ενός πετρελαιαγωγού (4,5 δισεκατομμύρια δολάρια) και με την κατασκευή του φράγματος στους καταρράκτες Muskrat, στο Λαμπραντόρ (9,2 δισεκατομμύρια).

Επιχειρηματικοί εταίροι του Καναδά:
Διαφθορά χωρίς τέλος


SNC-Lavalin

Μέρος του θυμού, που έχει προκαλέσει το νέο σκάνδαλο SNC-Lavalin, αφορά κυρίως το ζήτημα του κατά πόσο μια επιχείρηση μπορεί να θεωρείται αξιόπιστη για την υπογραφή μιας σύμβασης με το καναδικό δημόσιο, όταν η επιχείρηση αυτή έχει ένα βεβαρημένο ιστορικό σκανδάλων.

Και πράγματι είναι γεγονός, ότι περισσότερες από 117 περιπτώσεις διαφθοράς υπάρχουν σε βάρος της SNC-Lavalin και των θυγατρικών της σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.

Πάντως, όπως είδαμε, η SNC-Lavalin πέτυχε να αλλάξει τον καναδικό νόμο, για να αποφύγει μελλοντικές διώξεις από την κυβέρνηση του Καναδά.

Η Lockheed Martin

Από την άλλη, ο αμερικάνικος κολοσσός Lockheed Martin, που πήρε το συμβόλαιο σχεδιασμού του καναδικού πολεμικού ναυτικού, είναι η απόλυτη κυρίαρχη τάξη της εταιρικής διαφθοράς.

Η βάση δεδομένων της αμερικανικής κυβέρνησης για την παράνομη συμπεριφορά επιχειρήσεων, που παίρνουν συμβάσεις δημοσίων έργων ( Federal Contractor Misconduct Database), αναφέρει ότι η Lockheed Martin έχει κριθεί ένοχος σε 86 περιπτώσεις από το 1995 και έχει υποστεί κυρώσεις ύψους 776 εκατομμυρίων δολαρίων.

Πριν λίγες μέρες ακόμη, η Lockheed Martin καταγγέλθηκε πάλι από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ σχετικά με ψευδείς ισχυρισμούς και δωροδοκίες σε ένα συμβόλαιο καθαρισμού μιας καταστρεμένης ατομικής βάσης στην πολιτεία της Ουάσινγκτον.

Παρ’όλα αυτά, η Lockheed Martin, μόνο για το 2017, έλαβε από την αμερικανική κυβέρνηση πάνω από 50 δισεκατομμύρια δολάρια για συμβάσεις πολεμικών εξοπλισμών!

Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να βρει τον κατάλογο των καταγγελιών του υπουργείου δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Είναι διαθέσιμος και στο διαδίκτυο
https://www.contractormisconduct.org/contractors/38/lockheed-martin.

Ο κατάλογος των καταγγελιών κατά της Lockheed Martin εκτός από μίζες, περιλαμβάνει και ένα μακρύ κατάλογο κάθε λογής παρανομιών από μη καταβολή υπερωριών, παραποίηση των αρχείων και υπεξαίρεση χρημάτων των συνταξιοδοτικών ταμείων, μέχρι ψευδείς και δόλιες αξιώσεις μίσθωσης από την κυβέρνηση, αθέμιτες εμπορικές πρακτικές κλπ.

Για όσους θέλουν να ξέρουν κατά πόσο η καναδική κυβέρνηση φροντίζει για την επιλογή μιας επιχείρησης που αναλαμβάνει την σύμβαση σχεδιασμού των πολεμικών πλοίων του Καναδά, αξίας 105 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι χρήσιμο να ρίξει μια ματιά.

Να προσθέσουμε πως, εκτός από τις παραπάνω καταδίκες, υπάρχουν και τα εγκλήματα των βασανιστηρίων, στα οποία η Lockheed Martin και οι θυγατρικές της εταιρείες συμμετείχαν κατά τη διάρκεια του λεγόμενου πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

Με άλλα λόγια, εκτός από τις δωροδοκίες και τα άλλα σκάνδαλα, αυτό που πραγματικά παράγει ο Lockheed Martin - τα πιο επικίνδυνα όπλα στον κόσμο - φαίνεται να έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όλες τις διακηρύξεις της κυβέρνησης Trudeau για μια Διεθνή τάξη βασισμένη στην ειρήνη και τον αμοιβαίο σεβασμό.

Η Irving Shipyards

Είπαμε δυο λόγια για την SNC-Lavalin, όπως και για τα ακόμη μεγαλύτερα “κατορθώματα” της Lockheed Martin.

Τώρα και η Irving Shipyards, που έχει ένα μερίδιο από τις συμβάσεις του πολεμικού ναυτικού του Καναδά, δεν είναι βέβαια κανένα προσκοπάκι! Αντίθετα, είναι κι’αυτή μια ιδιωτική επιχείρηση που, με κάθε τρόπο, προσπαθεί να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερα δολάρια από το δημόσιο ταμείο. Όπως αναφέρει ο Εθνικός Παρατηρητής (National Observer), η Irving και οι θυγατρικές της "δεν είναι υποχρεωμένες να δημοσιεύουν οικονομικά τους στοιχεία, δηλαδή, πόσα παίρνουν από κρατικές συμβάσεις, πόσα κερδίζουν, τί φόρους πληρώνουν, πόσα επενδύουν. Επίσης δεν δίνουν μερίσματα σε μετόχους. Κατά τεκμήριο, μόνο τα μέλη της οικογένειας Irving λαμβάνουν τον πλούτο. "

Εμείς σημειώνουμε εδώ, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει, πως ήταν για την Irving που ο πρώην υπουργός οικονομικών, Scott Brison ενήργησε για να πάρει το συμβόλαιο του πολεμικού ναυτικού, που η προηγούμενη κυβέρνηση Χάρπερ, έδωσε στη κεμπεκιώτικη Davie Shipyards. Η ενέργειά του αυτή οδήγησε και στη σύλληψη του αντιναύαρχου Norman.

Εν τω μεταξύ, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η Irving συνεργάστηκαν εναντίον καταγγελίας εμπορικού δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η σύναψη της σύμβασής τους παραβίαζε μια σειρά εμπορικών κανόνων. Στην υπεράσπισή τους, ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν ότι απαλλάσσονται από τους συνήθεις εμπορικούς νόμους επειδή έχουν επικαλεστεί μια "εξαίρεση εθνικής ασφάλειας" για να διατηρήσουν το θέμα πέρα από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου.

Να θυμηθούμε τα στοιχεία που ανακοίνωσε, πριν λίγες μέρες, το ίδιο το ΔΝΤ: Το ετήσιο κόστος της διαφθοράς υπερβαίνει τα 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια, δηλαδή περίπου το 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ! Είναι αυτοί, οι εφοπλιστές και οι άλλοι μεγαλοβιομήχανοι, οι “στηλοβάτες” της οικονομίας. Ένας κόσμος ηθικός και αγγελικά πλασμενος!

Με πληροφορίες από το Radio Canada
και από άρθρο του Matthew Behrens
που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό rabble, στις 22 Φλεβάρη 2019