Τσάρλι Τσάπλιν, το έργο του
φάρος ελπίδας και αισιοδοξίας

18 Απρίλη 2016- Ένα μουσείο που προβάλει τη ζωή και το έργο του Τσάρλι Τσάπλιν, άνοιξε στην Ελβετία χτες, 17 Απρίλη. Το μουσείο είναι η κατοικία του στο χωριό Corsier-sur-Vevey, 25 χιλιόμετρα έξω από τη Λωζάνη. Εγκαινιάστηκε την ημέρα των γενεθλίων του και 127 χρόνια από τη γέννησή του.

Η έκθεση του Μουσείου περιλαμβάνει βίντεο από την καριέρα του αξέχαστου «Σαρλό», καθώς και σκηνικά από τις ταινίες του, που αποτελούν αριστουργήματα του κινηματογράφου.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν λατρεύτηκε από όλες τις γενιές. Μαζί του γελάσαμε αλλά και δακρύσαμε. Το έργο του, πολιτικό και ανθρωπιστικό, απεικονίζει τον άνθρωπο που παρ' όλες τις αντιξοότητες και τα εμπόδια αγωνίζεται να επιβιώσει,

Τα πολιτικά μηνύματα των ταινιών του εμφανίζονται πιο έντονα στη δεκαετία του 1930 με κύριο θέμα αυτό της φτώχειας και της εξαθλίωσης, όπως στους «Μοντέρνους Καιρούς». Η πρώτη ταινία με διαλόγους είναι μια σάτιρα του Αδόλφου Χίτλερ και του ναζισμού.

Μετά τον πόλεμο, με την άνοδο του μακαρθισμού στις ΗΠΑ, γραμμένος στα κιτάπια της CIA σαν «κόκκινος» και «θαυμαστή της ΕΣΣΔ», κυνηγήθηκε συστηματικά για τις πεποιθήσεις του και το κοινωνικό περιεχόμενο του έργου του.

Στα 1952 και ενώ βρισκόταν στην Αγγλία, έμαθε πως του απαγόρευσαν την επανείσοδο στις ΗΠΑ.

Μετά από αυτό, παρέμεινε οριστικά στην Ευρώπη. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο χωριό Corsier-sur-Vevey της Ελβετίας, όπου πέθανε στις 25 Δεκέμβρη του 1977. Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε στην Αμερική μόνο μια φορά, το 1972, προκειμένου να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Οσκαρ για τη συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη, κερδίζοντας το μεγαλύτερο σε διάρκεια χειροκρότημα της ιστορίας των βραβείων.

Το έργο του φάρος ελπίδας και αισιοδοξίας

Ο Τσάρλι Τσάπλιν υπήρξε ανεπανάληπτος γιατί έθεσε το αξεπέραστο ταλέντο του στην υπηρεσία του δίκιου. Γιατί όλες οι ταινίες του γίνανε για τον καταπιεσμένο άνθρωπο.

Ο μικροκαμωμένος κωμικός, «οπλισμένος» μόνο με χιούμορ, ένα καπέλο και ένα μπαστούνι, κατάφερε να έχει μέχρι σήμερα φανατικούς θαυμαστές σε όλες τις χώρες και αποτελεί φάρο ελπίδας και αισιοδοξίας για τους κατατρεγμένους όλου του κόσμου.

“Μην τους υπακούτε, εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη…”

Δραματικά επίκαιρα παραμένουν τα λόγια του στο μονόλογό του, στο έργο «Ο μεγάλος δικτάτορας», ένα από τα αριστουργήματα της Εβδομης Τέχνης, που γυρίστηκε το 1940 :

«Η γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο.
Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη και ωραία αλλά χάσαμε το δρόμο…
Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε.
Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας
εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου….
Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά…
Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη να εφεύρει μηχανές, να εφεύρει την ευτυχία.
Εσείς έχετε τη δύναμη να εμπνεύσετε μια όμορφη κι ελεύθερη ζωή, ώστε να είναι μια υπέροχη περιπέτεια…».