Το πιο μεγάλο σκάνδαλο
είναι ο καπιταλισμός

14 Απρίλη 2019- Αυτό τον καιρό, στην πολιτική επικαιρότητα της Ελλάδας, κυριαρχεί η σκανδαλολογία, γύρω από τις μίζες της Novartis.

Στον Καναδά, την προεκλογική φιέστα του Τρουντό, χαλάει το σκανδαλο της SNC Lavalin, ενώ κανένα από τα αστικά κόμματα δεν τολμά να αναφέρει ένα πολύ μεγαλύτερο, την σύμβαση ύψους 105 δισεκατομμυρίων (!) που έκανε η καναδική κυβερνηση με την Lockheed Martin για κατασκευή πολεμικών πλοίων. Αυτό κι’αν είναι σκάνδαλο!

Βέβαια, τα σκανδαλα αυτά δεν είναι τα πρώτα ούτε, δυστυχώς, θα είναι και τα τελευταία. Επίσης, η διαφθορά αυτή δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της ελληνικής και της καναδικής πολιτικής. Χαρακτηρίζει όλες τις χώρες του “αγγελικά πλασμένου” καπιταλιστικού κόσμου.

Σχετικά με αυτό, νομίζουμε πως είναι πολύ χρήσιμο να δώσουμε ένα σημαντικό στοιχείο που αφορά την παγκόσμια διαφθορά. Το στοιχείο αυτό περιέχεται σε εκθεση, που έδωσε στη δημοσιότητα, πριν λίγες μέρες, στις 4 Απρίλη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

Μαθαίνουμε λοιπόν από τον παγκόσμιο δανειστή, πως το ετήσιο κόστος διαφθοράς, σε όλο τον κόσμο, υπερβαίνει τα 1,5 τρισεκατομμύρια αμερικανικά δολάρια!!

Είναι να τρελαίνεται κανείς, όταν σκεφτεί πως με αυτό το «μαύρο» χρήμα, που πηγαίνει στις τσέπες κάποιων κυβερνητικών και άλλων στελεχών, κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να γίνουν σχολεία, παιδικοί σταθμοί, νοσοκομεία, γηροκομεία, άλλα χρήσιμα έργα υποδομής και να δοθούν υπηρεσίες που να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των λαών του πλανήτη. Χρήμα, που βέβαια το πληρώνουν οι λαοί, αφού, όπως είναι φυσικό, τα «δωράκια» αυτά, οι διάφορες εταιρείες τα συμπεριλαμβάνουν στο τελικό κόστος των έργων, προϊόντων ή υπηρεσιών, που προβλέπουν οι συμβάσεις που κάνουν με το δημόσιο.

Είναι λοιπόν ανάγκη οι εργαζόμενοι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Κατ’αρχή, αποτελεί στάχτη στα μάτια του λαού, κάθε προσπάθεια των πολιτικών εκπροσώπων του συστήματος να θεσπίσουν τάχα αυστηρούς κανόνες, για τη διαφάνεια και την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου. Τέτοιους “αυστηρούς” κανόνες έχουν θεσπίσει πολλές φορές, σε διάφορες χώρες, όμως η διαφθορά και τα σκάνδαλα πολλαπλασιάζονται.

Επί πλέον, η σκανδαλολογία λειτουργεί και αποπροσανατολιστικά, με την έννοια ότι έρχονται συνεχώς νέα αντεργατικά, αντιλαϊκά, αντικοινωνικά μέτρα και αυτά κρύβονται, πίσω από τους σκυλοκαυγάδες των αστικών κομμάτων, δεν ακούγονται, θάβονται.

Δεν πρέπει λοιπόν, οι εργαζόμενοι να πέφτουν στην παγίδα.

Η διαφθορά, τα σκάνδαλα, ναι, πρέπει να ξεσκεπάζονται και οι ένοχοι να τιμωρούνται πραγματικά. Όμως, η σαπίλα και τα σκάνδαλα είναι σύμφυτα με τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος. Πίσω από τα σημερινά σκάνδαλα, όπως γινόταν και γίνεται πάντα, βρίσκεται ο πόλεμος των επιχειρηματικών ομίλων για τα μερίδια της αγοράς και την προώθηση των προϊόντων τους. Βρίσκονται οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, η εκμετάλευση των λαών.

Αυτός, είναι ο καπιταλισμός, που δεν γεννά απλώς τα σκάνδαλα και τις μίζες, αποτελεί σαν σύστημα το μεγαλύτερο σκάνδαλο. Και στην ανατροπή του βάρβαρου αυτού συστήματος πρέπει να στοχεύουν οι εργαζόμενοι, μέσα από την ενεργό συμμετοχή τους στους ταξικούς-λαϊκούς αγώνες.